Op 22 juni 2008 opende Inga Verhaert, gedeputeerde voor mobiliteit van de provincie Antwerpen, officieel de nieuwe fietstunnel voor een veilige kruising met de drukke Edegemsestraat in Hove. Hiermee werd de laatste belangrijke ontbrekende schakel op de hoofdroute ingevuld.

De provincie Antwerpen plant intussen de verdere aanleg van de hoofdroute vanaf Kontich richting Mechelen. De gemeenten Kontich, Duffel, Sint-Katelijne-Waver en de stad Mechelen hebben hun medewerking al toegezegd.
De gemeente Duffel start binnenkort met de aanleg van het gedeelte tussen de Klokkestraat en het station.
De gemeenten Duffel en Sint-Katelijne-Waver zorgen voor het fietspad van Duffel station tot het station in Sint-Katelijne-Waver. Op dit gedeelte neemt de provincie de bouw van twee fietsbruggen in Duffel, over de Nete en over de Mechelsebaan, op zich. Dit gebeurt in samenwerking met Infrabel.
De stad Antwerpen is gestart met de aanleg van een fietspad tussen het Centraal-Station en het station in Berchem.

(bron: website provincie Antwerpen)

Goed nieuws dus. We wonen op 200 meter van dit fietspad!

De Standaard meldt het volgende:

” De jeugd verliest haar interesse in auto’s. In Japan is het fenomeen al zo alledaags dat het daar een eigen naam kreeg: ‘kuruma banare’ of ‘demotorisatie’. Maar ook in Europa wordt de trend stilaan zichtbaar. Zo’n 3,2 miljoen auto’s rolden er nog uit de Japanse showrooms in 2008 en dat is het slechtste verkoopresultaat in 34 jaar. Uiteraard heeft de economische recessie daar veel mee te maken. Ook in het land van de rijzende zon denkt de consument twee keer na voor hij of zij grote en dure aankopen doet. Bovendien is de Japanse markt al een tijdje verzadigd (net zoals in Europa trouwens) en krimpt de bevolking er. Maar er is meer aan de hand. Volgens Japanse sociologen zou de jeugd haar interesse in auto’s compleet aan het verliezen zijn. Auto’s worden gezien als een typisch verschijnsel uit de twintigste eeuw, een product bovendien dat tot niets anders geleid heeft dan mobiliteitsproblemen en ecologische ellende. In plaats van met auto’s houdt de gemiddelde Japanse tiener zich nu veel liever bezig met zijn gsm, zijn Playstation of Nintendo en met zijn vrienden in de elektronische chat rooms. Het fenomeen is al zo wijd verspreid dat er al een uitdrukking voor bestaat: kuruma banare. Letterlijk vertaald betekent het zoiets als ‘demotorisatie’. Sommige autofabrikanten vrezen zelfs al dat ze zich binnenkort moeten gaan opmaken voor een maatschappij die dan wel niet volledig autoloos is, maar waar auto’s toch maar net getolereerd worden. Kuruma banare beperkt zich ook al niet meer tot enkel Japan, ook in onze contreien is het fenomeen al opgemerkt. ‘Er is inderdaad een jonge stedelijke generatie aan het groeien die bewust het aanschaffen van een auto uitstelt’, zegt Joost Kaesemans van de automobielfederatie Febiac. ‘Wij, enfin ik toch, wilden nog meteen toen we achttien werden ons rijbewijs halen. Nu zie je dat een deel van de jongeren die stap uitstellen tot het moment dat zij zich settelen of zich in een professionele carrière lanceren. Daar mogen we niet blind voor zijn, maar echt nieuw is dat niet. In grote steden is het hoe langer hoe minder de gewoonte dat de mensen er een eigen auto op na houden. Mobiliteitsproblemen hebben daar natuurlijk veel mee te maken.’ Van echt specifiek onderzoek naar kuruma banare in Europa heeft trendwatcher Herman Konings geen weet, maar ook hij toont zich allerminst verbaasd over het fenomeen. ‘Het lijkt me zelfs een beetje logisch’, zegt hij. ‘Het aanbod aan activiteiten voor jongeren is nu zo groot geworden, dat ze hun aandacht maar zelden meer aan één onderwerp geven. Vroeger werden jongens ook veel meer gepusht om zich met auto’s bezig te houden. Zus speelde dan wel met de poppen. Die tijd is ook voorbij. Ik denk ook dat auto’s veel minder dan vroeger een statussymbool zijn onder jonge mensen. Om iets te betekenen in deze maatschappij moet je niet per se meer met een grote bolide komen aanrijden. En nu je ook steeds meer in de wat lagere klassen BMW’s ziet opduiken, moet je al bijna met een jacht of een helikopter uitpakken om nog indruk te maken.’ Volgens Konings verwachten jongeren ook steeds vaker van hun werkgever dat die hen wel een auto zal bezorgen. ‘Zowat de helft van de jongeren onder25 heeft een diploma hoger onderwijs en heeft dus veel kans om in een diensteneconomie te gaan meedraaien. Een bedrijfswagen hoort er dan bij. Het is bijna een zorg die hen uit handen wordt genomen, maar ze zijn er dan zelf ook veel minder emotioneel bij betrokken. Dat de wagen een beetje als old school wordt gepercipieerd heeft ook met de groene trend te maken. Jongeren denken veel meer dan vroeger na over de ecologische impact van zo’n vervoermiddel.’ Dat de auto-industrie zich nu voor het einde van haar bestaan moet gaan opmaken, wil Konings niet gezegd hebben. ‘Zo’n vaart zal het niet lopen. Bij de nestklevers die tot hun dertigste in Hotel Mama wonen, zie je vaak wel dat ze een nieuwe wagen kopen. Gewoon, omdat ze het zich kunnen permitteren met het geld dat ze hebben uitgespaard. Ook zij zullen nog altijd graag vlug hun rijbewijs willen halen, al was het maar om met de auto van papa rond te toeren.’ Ook Kaesemans schat de situatie al bij al niet zo negatief in. ‘Auto’s die niet door de jongeren worden gekocht, zullen wel door een nieuw klantensegment worden opgepikt’, zegt hij. ‘Aan de andere kant van de tijdlijn is er een generatie bijgekomen’ aldus de Febiac-woordvoerder. ‘Vroeger kocht je je laatste auto net voor of net na je pensioen, rond je zestigste of vijfenzestigste. Nu de mensen ouder worden en er ook steeds meer senioren zijn met een rijbewijs, wordt die laatste auto veel later gekocht. In een leven kopen de mensen tegenwoordig gemiddeld geen zeven auto’s meer maar acht.’

Uit: De Standaard: 14/01/2009

Via de website www.railtime.be zullen treinreizigers zich voortaan kunnen informeren over eventuele vertragingen op het Belgische spoorwegnet. De website werd woensdag gelanceerd door infrastructuurbeheerder Infrabel en minister van Overheidsbedrijven Steven Vanackere.

Door het strenge winterweer werd het treinverkeer begin januari zwaar gehinderd. Reizigers en reizigersorganisaties hekelden de gebrekkige reizigersinformatie. De spoorwegen verontschuldigden zich en beloofden een betere communicatie aan de reiziger.

Met de lancering van www.railtime.be wil Infrabel alvast een stap vooruit zetten. Op die website zullen treinreizigers de toestand op het Belgische spoorwegnet in real time kunnen opvolgen. Reizigers zullen bijvoorbeeld kunnen nagaan of hun trein al of niet vertraging heeft.

Bij incidenten die een impact hebben op verschillende treinen wordt een beschrijving van het incident aangeboden en indien mogelijk krijgt de reiziger ook alternatieven aangeboden.

De lancering van de website past in een breder actieplan van Infrabel rond de reizigersbehoeften.

De Lijn voert rond Lier  en Herentals twee nieuwe buslijnen in vanaf 1 december 2008. Op die manier creëert De Lijn heel wat nieuwe openbare vervoersmogelijkheden in het Herentalse. Zo komt er een nieuwe lijn naar Lier via Vorselaar, Grobbendonk en Bouwel. Een tweede lijn doet de industriezones aan.

De overheid keurde de twee nieuwe busverbindingen zopas goed. Nog geen jaar
geleden drongen de gemeentebesturen van Herentals, Vorselaar en Grobbendonk met een vervoercharter aan op beter openbaar vervoer in de regio.

Lijn 152 is een variant op de bestaande lijn 150 naar Lier. Het grote verschil is dat lijn 152 via Vorselaar, Grobbendonk en Bouwel naar Nijlen en Lier rijdt. “Het voordeel? Er rijden twee bussen per uur tussen Herentals en Lier. Tegelijk komt er een goede aansluiting op de sneldienst naar Antwerpen”, zegt burgemeester Lieven Janssens (Actiev) van Vorselaar.

Er zijn ook goede treinaansluitingen in het station van Herentals. Voor de studenten van de Katholieke Hogeschool Kempen in Vorselaar is er goed nieuws: lijn 152 rijdt van maandag tot en met zaterdag tussen 7u en 19u. Die dienstregeling biedt goede aansluitingsmogelijkheden.

De tweede nieuwe lijn verbindt het station van Herentals met de treinopstap in Wolfstee. Die buslijn moet vooral voor een betere bediening van de bedrijvenzones zorgen. VOKA Kamer van Koophandel Kempen en de Kontaktgroep Industrie Herentals bekijken met de ondernemingen waar er best halteplaatsen komen. Er is wel behoefte aan een keerruimte aan Wolfstee en een verharde wandelweg naar Bouwelven.

Een korte berekening leert mij dat mijn gezin tot begin 2002 in totaal zowat 75000 euro had uitgespaard door geen auto te bezitten. Op dat ogenblik konden we ook vrij beschikken over dat bedrag

Indien we dit bedrag zouden belegd hebben in bijvoorbeeld aandelen Colruyt tot op heden (begin 2008), dan zou dit kapitaal nu, na 5 jaar, ongeveer tot 244000 euro gestegen zijn (of gestegen met zo een 2340 euro per maand).

Op een hoogrentend spaarboekje bracht het gemiddeld 3% op, of toch nog altijd zo een 202 euro per maand.

Autovrij leven heeft zo zijn voordelen…..

bron: GVA, 04/08 ”Veilig fietsen van Berchem naar Kontich”

Met de start, op 16 augustus, van de aanleg van het fietspad van de Groenstraat in Mortsel tot de Kasteelstraat in Hove, wordt de laatste schakel van de hoofdfietsroute Berchem-Kontich een feit.

Zowel in Mortsel, Kontich, als Hove werden eerder al belangrijke investeringen gedaan in fietspaden langs de spoorlijn Antwerpen-Mechelen. Met de aanleg van het fietspad tussen de Groenstraat en de Kasteelstraat, zal het weldra mogelijk zijn om op een veilige manier helemaal van Berchem naar Kontich te fietsen. Aan de drukke kruising met de Edegemsestraat in Hove, wordt een fietstunnel voorzien. Deze fietstunnel zal in een bouwput naast de Edegemsestraat worden gefabriceerd en vermoedelijk begin november op zijn plaats worden geschoven. Daarvoor zal de Edegemsestraat enkele weken worden onderbroken, maar voor de zwakke weggebruikers zou een oversteek behouden blijven.

Verder zal het wegverkeer weinig hinder ondervinden van de werkzaamheden, gezien deze zich afspelen achter de tuinen van de aanpalende eigendommen. In een latere fase plant de provincie de aanleg van een hoofdfietsroute vanaf het station van Kontich, richting Mechelen. De gemeenten Kontich, Duffel, Sint-Katelijne-Waver en de stad Mechelen hebben daarvoor al hun medewerking toegezegd. Bedoeling van het hele project is om binnen enkele jaren een volledige non-stop fietsverbinding te hebben tussen Antwerpen Centraal en het Mechelse hoofdstation.

Een woordje uitleg over de fietsvergoeding.

WAT IS DE FIETSVERGOEDING?

De fietsvergoeding is een vergoeding die door een werkgever wordt toegekend aan werknemers die de verplaatsing van hun woonplaats naar het werk geheel of gedeeltelijk met de fiets maken.

Het doel van de fietsvergoeding bestaat erin een hoger aandeel van het fietsgebruik te realiseren in de woon-werkverplaatsingen.

DE WETGEVING: de fietsvergoeding als aftrekbare kost zonder sociale lasten

Een werkgever kon ook in het verleden fietsvergoedingen toekennen, maar die waren fiscaal en sociaal niet vrijgesteld. De huidige fietsvergoeding is vrijgesteld van inkomstenbelasting (wet 8/8/1997) en sociale zekerheidsbijdragen (K.B. van 29/1/1999).

De wet van 8 augustus 1997 tot wijziging van artikel 38 van het Wetboek van de inkomstenbelasting 1992 (Belgisch Staatsblad 05/11/1997) stelt de fietsvergoeding vrij van inkomstenbelasting tot 0,15 Euro per afgelegde kilometer. De werknemer hoeft de fietsvergoeding dus niet aan te geven bij zijn belastingsaangifte.

Sinds 1997 was de fietsvergoeding vrij van inkomstenbelasting, maar nog niet vrij van sociale zekerheidsbijdragen. Dat weerhield sommige bedrijfsleiders ervan om de fietsvergoeding toe te kennen, omdat ze tot hogere bedrijfslasten kon leiden. Het K.B. van 29 januari 1999 heeft dit verholpen.

Het Koninklijk Besluit van 29 januari 1999 tot wijziging van het Koninklijk Besluit van 28 november 1969 tot uitvoering van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders (Belgisch Staatsblad 6/2/1999) stelt de fietsvergoeding vrij van sociale zekerheidsbijdragen, zowel voor de werkgever als voor de werknemer. De fietsvergoeding kan als bedrijfskost worden ingebracht bij de berekening van het bedrijfsresultaat.

DE WETGEVING: modaliteiten

De fietsvergoeding is een gunst van de werkgever aan de werknemer. De werkgever is doorgaans niet verplicht ze toe te kennen. Voor de meeste ambtenaren is dit ondertussen wel een recht.

Een fietsvergoeding is enkel vrijgesteld van inkomstenbelasting en sociale zekerheidsbijdragen als ze wordt toegekend voor effectieve verplaatsingen met de fiets. Een forfaitaire vergoeding voor verplaatsingen met de fiets geniet geen wettelijke vrijstellingen! Ook een algemene vervoersonkostenvergoeding voor alle werknemers geeft geen recht op vrijstelling. De fietsvergoeding moet specifiek en uitdrukkelijk worden toegekend voor het effectief gebruik van de fiets voor de woon-werkverplaatsingen. Ze moet op basis van het aantal afgelegde kilometers toegekend worden.

De vrijstelling is beperkt tot 0,15 euro per kilometer. Wordt meer dan 0,15 euro toegekend, dan moet de werknemer het bedrag boven de 0,15 euro aangeven in zijn belastingsaangifte. Werkgever en werknemer zullen socialezekerheidsbijdragen betalen voor het deel boven de 0,15 euro.

De wettelijke vrijstelling geldt enkel voor verplaatsingen met de fiets tussen de woonplaats en de werkplek. De vergoeding die een werknemer van zijn/haar werkgever voor dienstverplaatsingen ontvangt, komen niet in aanmerking voor de wettelijke vrijstellingen.

Een werknemer kan voor hetzelfde traject slechts één vergoeding ontvangen. Voor werknemers die een deel van de verplaatsing tussen woonst en werk afleggen met de fiets en een deel met het openbaar vervoer, kan de fietsvergoeding gecombineerd worden met een tegemoetkoming in het abonnement voor het openbaar vervoer. Ook de combinatie fietsvergoeding/autovergoeding is mogelijk, voor werknemers die bv. met de auto tot de rand van de stad rijden en daar op de fiets overstappen.

Het is zelfs mogelijk voor een deel van de werkdagen een fietsvergoeding te geven, en voor een ander deel een autovergoeding (wanneer de werknemer bij slechte weersomstandigheden toch de auto zou nemen).

De werkgever bepaalt het bedrag van de fietsvergoeding vrij. Hij kan ook een maximumbedrag opleggen (bv. 0,15 euro per kilometer met een maximum van 50 euro per maand) of bepalen dat de vergoeding enkel voor de heen- of de terugreis geldt. Tevens kan hij bepalen dat werknemers een minimum aantal dagen per week/maand/jaar/seizoen met de fiets moeten komen om recht te hebben op de fietsvergoeding. Op die manier kan vermeden worden dat een heel administratief parcours moet afgelegd worden voor een werknemer die maar enkele dagen per jaar met de fiets komt werken.

Het spreekt voor zich dat het de bedoeling van de wetgever is geweest om 0,15 euro per kilometer toe te kennen, zowel voor de heen- als terugrit, zonder plafonnering of andere begrenzingen.

Het komt aan de werkgever toe om te bepalen welke weg een werknemer mag afleggen. De kortste weg is immers niet altijd de veiligste.

PRAKTISCHE INFORMATIE

De fietsvergoeding verschijnt op de loonstrook en de loonfiche.

In de RSZ-aangifte komt de fietsvergoeding niet voor zolang ze het maximumbedrag van 0,15 euro per kilometer niet overschrijdt.

Het komt aan de werkgever toe de passende maatregelen te nemen, opdat hij met zekerheid zowel het aantal daadwerkelijke verplaatsingen per fiets, als het vrijgestelde gedeelte van vergoeding zou kunnen bepalen. De werkgever is hierin dus vrij; er is geen wettelijke regeling voor de praktische modaliteiten.

Voor de controle van de werknemers wordt in de meeste gevallen gerekend op de eerlijkheid van de werknemers en de sociale controle. De werkgever is echter vrij om de controle te organiseren zoals hij dat wenst. Het meest voorkomende systeem is het aangifteformulier waarop de werknemer zijn verplaatsingen per fiets dagelijks noteert. Hij bezorgt het maandelijks aan zijn werkgever. De werknemer ondertekent het formulier ‘in eer en geweten’.

Vanaf 18 juni kunnen de reizigers van De Lijn tussen Lier en
Antwerpen meerijden met een wereldprimeur: de eerste volwaardige
hybride bus op waterstof ter wereld. Deze bus stoot geen
schadelijke stoffen uit, en is ook zeer stil. De Vlaamse
busbouwer Van Hool heeft samen met zes partners de bus gebouwd.
De Lijn zal de bus een halfjaar leasen en daarna het project
evalueren.

Geen uitstoot van schadelijke stoffen

De nieuwe brandstofcelbus is een wereldprimeur. Ze is de
eerste volwaardige hybride bus (waterstof-elektrisch) die
remenergie recupereert. Daardoor heeft ze veel minder energie
nodig dan de vroegere brandstofcelbussen. Daarnaast heeft ze
dezelfde capaciteit (tot 104 reizigers), levert ze dezelfde
prestaties en heeft ze dezelfde actieradius (tot 350 km) als een
moderne dieselbus. Om dit te bereiken ontwikkelde busbouwer Van
Hool een bus van 13,2 meter lang met drie assen.

Dankzij een nuluitstoot is de waterstofbus erg
milieuvriendelijk. Omdat er geen verbrandingsproces is, stoot de
bus geen schadelijke stoffen uit zoals CO₂
(broeikaseffect) en NO_x (zure regen). Ook van fijn
stof is geen sprake. Uit de uitlaat komt alleen een wolkje
waterdamp. De bus is ook aanzienlijk stiller dan een moderne
dieselbus. Dat komt omdat er geen bewegende mechanische delen
zijn in de brandstofcel.

Waterstofbus rijdt zuiniger en efficiënter

De waterstofbus is een hybride voertuig. Dat betekent dat ze
wordt aangedreven door twee krachtbronnen. Enerzijds is er een
brandstofcel die waterstof omzet in elektrische energie. Naast
een tankvoorraad van 40 kilo waterstof heeft de bus batterijen
die worden opgeladen als er een energie-overschot is.

Dit overschot is enerzijds afkomstig van de brandstofcel en
anderzijds van de gerecupereerde remenergie. Hierdoor gaat er
nagenoeg geen energie verloren en volstaan de waterstoftanks om
350 kilometer te rijden. Door de hybride aanpak verbruikt de bus
minder brandstof, en is ze veel efficiënter dan een bus met
één krachtbron.

De Lijn neemt bus als eerste in gebruik

De Lijn zal als eerste vervoermaatschappij het prototype zes
maanden leasen. Vanaf 18 juni wordt de bus ingezet voor
reizigersvervoer op lijnenbundel 420 Lier – Broechem – Antwerpen.
Vier chauffeurs krijgen een opleiding om met de bus te kunnen
rijden. De evaluatie is voor De Lijn en Van Hool een gelegenheid
om de ervaringen van reizigers, chauffeurs en technici te kennen
en te analyseren.

Waterstof is de brandstof van de toekomst

Waterstof is de brandstof voor de toekomst. Ze is
milieuvriendelijk en onuitputtelijk. Momenteel wordt waterstof
vaak geproduceerd met fossiele brandstoffen, via reforming van
aardgas, vergassing van steenkool of elektrolyse van water. Deze
methodes gaan gepaard met de uitstoot van CO2. Het is ook
mogelijk om hiervoor schone energie te gebruiken, zoals
windkracht. Als dat het geval is, is de technologie 100 %
milieuvriendelijk.

Bus is voorbeeld van publiek-private samenwerking

De waterstofbus is een voorbeeld van publiek-private
samenwerking. Ze kwam tot stand met de steun van de Vlaamse
Regering, UTC Power, Siemens, IWT-Vlaanderen, Air Liquide en De
Lijn. UTC Power leverde de brandstofcel, Air Liquide het
tankstation en de waterstof. Siemens ontwikkelde het
aandrijfsysteem. De Lijn stond Van Hool bij met advies over de
inrichting van de bus.

(bron: website De Lijn)